Françoise Broekmans

In 1983 kwam ik, in de sociëteit van Antillianen in Groningen, terecht bij een cursus 'Antilliaanse en Caribische dansen'. Dat het een cruciaal moment in mijn leven was kon ik toen nog niet weten, wat ik wel onmiddellijk wist is dat ik werd gegrepen door de muziek en de manier waarop Antillianen er op dansen: Speels, met passie en met overgave aan de muziek. Ik dacht dat het voor mij als blanke Nederlandse, niet was weggelegd om op dezelfde wijze te leren dansen. Docent Ewald Chocolaad dacht daar anders over. Hij zag talent in mij en was volhardend in zijn overtuiging. Hij stimuleerde me mijn talent te ontwikkelen door me te voeden met de liefde die hijzelf voor 'zijn' muziek en vorm van dansen voelde en door hoge eisen aan me te stellen. Hij leidde me op tot docent Caribische dans. Zo begon ik rond 1986 als eerste blanke Nederlandse vrouw, Salsa lessen te geven. Eerst voor Ewald's dansschool 'Alegria' in Groningen, daarna gedurende enkele jaren ook in Amsterdam, Den Haag, Leeuwarden. Als gastdocent gaf ik enkele lessen in Davos, Zwitserland en Dakar, Senegal.
In 1996 richtte ik mijn eigen dansschool op in Groningen.

Dansen is voor mij een vorm van expressie. Danstechniek beschouw ik als het noodzakelijke hulpmiddel om gevoel en muziek te vertalen in dansbeweging. Waar ik als docent, mensen mee wil 'besmetten' is, plezier te beleven aan samendansen, met de muziek als leidraad. Dat is weggelegd voor iedereen die zich daarvoor open wil stellen. Leeftijd, aanleg en talent speelt geen rol. Iedereen kan (leren) dansen.

Ons motto:'Fout' dansen bestaat niet